دهلی نو، هند / RankWire.AI / – نخست وزیر نارندرا مودی بر تجربه هند در مدیریت آب به عنوان الگویی برای کشورهای جنوب جهان تأکید کرده است. در 6 اکتبر، او مقاله‌ای را به اشتراک گذاشت که در آن اصلاحات آغاز شده در گجرات و متعاقباً گنجاندن آنها در طرح‌های ملی آب بررسی شده بود. مودی تأکید کرد که تضمین امنیت آب چیزی بیش از زیرساخت‌های فیزیکی است؛ برنامه‌ریزی، سیستم‌های محلی توانمند و مشارکت جامعه از اجزای حیاتی مدیریت مؤثر آب هستند. این مقاله، سفر هند را به عنوان نمونه‌ای عملی برای کشورهایی که با افزایش تقاضا و فشار بر منابع آب مواجه هستند، ارائه می‌دهد.
این مقاله با بررسی اصلاحات مدیریت آب در طول تقریباً ۲۵ سال، با تغییرات گجرات در دوران تصدی مودی به عنوان سروزیر آغاز می‌شود. این مقاله چهار درس کلیدی را برای اقتصادهای در حال توسعه خلاصه می‌کند: مدیریت بهبود یافته، مدیریت مشترک منابع و خدمات آب، مالکیت اجتماعی و برنامه‌ریزی برای مقیاس. این رویکرد از چارچوبی متمرکز بر رهبری سیاسی، تأمین مالی عمومی، مشارکت و حضور اجتماعی استفاده می‌کند. این مقاله این اصول را به ابتکارات ملی در زمینه آب آشامیدنی، بهداشت، مدیریت آب‌های زیرزمینی، حفاظت از رودخانه‌ها و بهره‌وری مصرف آب پیوند می‌دهد.
گسترش آب آشامیدنی روستایی هند، مقیاسی را که این تلاش‌های ملی به دست آورده‌اند، نشان می‌دهد. طبق داده‌های ماموریت جال جیوان، حدود ۱۵.۹۱ کرور خانوار روستایی تا ۱۰ آگوست ۲۰۲۶ به آب لوله‌کشی دسترسی داشتند، در حالی که این رقم در آغاز برنامه در سال ۲۰۱۹ حدود ۳.۲۳ کرور خانوار بود. هدف این ماموریت، ارائه اتصالات کاربردی آب لوله‌کشی خانگی به خانواده‌های روستایی است. مرحله فعلی آن بر کیفیت خدمات، قابلیت اطمینان و نگهداری طولانی‌مدت تأکید دارد و فراتر از ایجاد زیرساخت‌ها به عنوان تنها معیار پیشرفت عمل می‌کند.
ماموریت جل جیوان به سمت ارائه خدمات تغییر می‌کند
در مارس ۲۰۲۶، کابینه اتحادیه، برنامه Jal Jeevan Mission 2.0 را تصویب کرد و این برنامه را تا دسامبر ۲۰۲۸ تمدید کرد. این طرح اصلاح‌شده، بودجه مصوب ۸.۶۹ لک کرور روپیه دارد که ۳.۵۹ لک کرور روپیه آن برای کمک‌های مرکزی اختصاص داده شده است. دولت تمرکز خود را به سمت ارائه آب آشامیدنی قابل اعتماد، کافی و سالم به خانوارهای روستایی تغییر داده است. ایالت‌ها و قلمروهای اتحادیه موظفند برنامه‌های اصلاحات جامعی را تدوین کنند که شامل استراتژی‌های اجرا، تأمین مالی و نظارت باشد. ساختار جدید بر اهمیت سیستم‌های عملیاتی پس از ساخت و تضمین پایداری خدمات در درازمدت تأکید دارد.
یکی از اجزای کلیدی چارچوب به‌روز شده، سوجالام بهارات است، یک پلتفرم دیجیتال ملی که برای نقشه‌برداری از شبکه‌های آب لوله‌کشی روستایی از منبع تا شیر آب خانگی طراحی شده است. از طریق این سیستم، به هر روستا یک هویت منحصر به فرد برای منطقه خدماتی اختصاص داده می‌شود. هدف آن ارتقای برنامه‌ریزی، مدیریت دارایی‌ها و پاسخگویی در طرح‌های آبی است. نهادهای اجتماعی همچنان نقش حیاتی ایفا می‌کنند و نهادهای سطح روستا و دولت‌های محلی در مدیریت سیستم‌ها، نظارت بر خدمات و پشتیبانی از نگهداری در طرح گسترده‌تر آب روستایی مشارکت دارند.
مشارکت جامعه همچنان در مدیریت آب حیاتی است
مقاله‌ای که مودی به اشتراک گذاشته است، بر اهمیت مدیریت منابع آب و خدمات آبی در کنار هم تأکید می‌کند. برنامه‌ریزی زیرساخت‌ها باید در دسترس بودن بلندمدت آب را در نظر بگیرد و مشارکت محلی، از جمله نهادهای ناظر بر خدمات آبی در سطح روستا، ضروری است. اصلاحات ملی فعلی، منعکس‌کننده این رویکرد یکپارچه است که ارائه خدمات را با حاکمیت، نظارت دیجیتال و مدیریت محلی مرتبط می‌کند. این عناصر، پیام اصلی استراتژی فعلی حاکمیت آب هند را برای سایر کشورهای در حال توسعه تشکیل می‌دهند.
مدل هند مبتنی بر یک برنامه واحد نیست. در عوض، تلاش‌ها برای گسترش دسترسی به آب لوله‌کشی روستایی را با مدیریت آب‌های زیرزمینی، بهداشت، حفاظت و طرح‌های پاکسازی رودخانه ترکیب می‌کند. این مقاله این ترکیب را به عنوان مجموعه‌ای از درس‌ها ارائه می‌دهد، نه یک طرح کلی برای همه کشورها. اظهارات مودی در 6 اکتبر نیز همین اصل را تکرار می‌کرد: امنیت آب به نهادهای قوی و جوامع فعال در کنار زیرساخت‌ها بستگی دارد. آخرین اصلاحات هند همچنان از این مسیر پیروی می‌کند و سرمایه‌گذاری عمومی در مقیاس بزرگ را با مدیریت محلی، نظارت دیجیتال و استانداردهای کیفیت خدمات همراه می‌کند.
این پست با عنوان «اصلاحات آب هند، پیشرفت قابل توجهی را در جنوب جهان نشان می‌دهد» اولین بار در کویت بیکن منتشر شد: سیگنال خبری کویت، واضح و به‌روز.